Griekse Grammatica
Grieks, zoals alle oudere Indo-Europese talen, is erg beinvloed. Bijvoorbeeld naamwoorden (ook eigennamen) hebben vijf naamvallen (Nominatief, genitief, dative, accusatief en vocative), drie geslachten (mannelijk, vrouwelijk en onzijdig), en drie nummers (enkelvoud, tweevoud, meervoud)Het geslacht wordt door het einde van het substantief vastgesteld. DROmos (straat) en Andras (man) zijn mannelijk; KARta (kaart) en teeMEE (prijs) zijn vrouwelijk; doMAtio (kamer) en ksenodoHEEo (hotel) zijn onzijdig.
Griekse naamwoorden (veranderen van vorm) volgends de naamval (Nominatief, genitief, dative, accusatief en vocative)
Werkwoorden hebben vier stemmingen (Aanwijzend, conjunctief en optative) drie stemmen (actief, middel en passief), en ook drie personen (eerste, tweede, derde) en enige andere vormen. Modern grieks is een van de weinige Indo-Europese talen die een synthetisch passief heeft vastgehouden.
De tweede persoon enkelvoud wordt gebruikt om vrienden, familie en kinderen aan te spreken. De tweede persoon meervoud wordt gebruikt als er gepraat wordt tegen een groep vrienden, faimlie of kinderen, maar het wordt ook gebruikt als een formele enkelvoudige vorm, als uiting van respect. Tegen een vreemde zou je zeggen, Milate Galeeka? (Spreekt u frans?), maar als je met een vriend praat, MiLAee GaleeKA?
Er zijn 24 letter in het Griekse alfabet: 17 medeklinkers en 7 klinkers. Het is overgenomen uit het Fenicische alfabet circa 3000 jaar geleden. Grieks was het eerste alfabet dat letters gebruikte voor zowel medeklinkers als klinkers: daarvoor werden alleen de medeklinkers geschreven. Grieks wordt tegenwoordig van links naar rechts geschreven, maar dit is niet altijd zo geweest. In het begin kon het van rechts naar links geschreven worden, maar dit kon op de volgende regel weer anders zijn!
Grieks is voor het grootste deel een fonetische taal: de letters worden altijd het zelfde uitgesproken. Deze voorspelbaarheid is erg hulpzaam voor de gene die het wilt leren. Bovendien, woorden die bestaan uit meer dan één lettergreep hebben meestal een accent op de klinker in die lettergreep waar de klemtoon op moet worden gelegd--een ander hulpmiddel voor een buitenlander die zich af vraagt hoe de woorden moet worden uitgesproken.